این کتابخانه عمومی با رویکردی معاصر و متناسب با اقلیم گرم و مرطوب چابهار طراحی شده است؛ بنایی که در عین سادگی، هویتی آرام، ماندگار و دعوت‌کننده را برای شهروندان و علاقه‌مندان به کتاب و مطالعه فراهم می‌آورد. در طراحی این مجموعه، تلاش شده است تا فضایی فرهنگی با کیفیتی انسانی و در دسترس برای تمامی اقشار جامعه ایجاد شود.
نمای ساختمان با استفاده از سیمان شسته شکل گرفته است؛ متریالی بادوام و کم‌نیاز به نگهداری که علاوه بر ایجاد بافتی طبیعی و یکدست، در هماهنگی با شرایط اقلیمی منطقه و رنگ‌های بومی جنوب ایران انتخاب شده است. سادگی و خلوص احجام در کنار خطوط افقی نما، تصویری آرام و متناسب با عملکرد فرهنگی بنا ایجاد کرده و حس وقار و ماندگاری را به مخاطب منتقل می‌کند.

ورودی شاخص ساختمان با تأکید بر محور مرکزی، نقش دعوت‌کنندگی بنا را تقویت کرده و دسترسی مناسب برای همه کاربران، از جمله افراد دارای محدودیت حرکتی، از طریق رمپ و مسیرهای همسطح فراهم شده است. همچنین بهره‌گیری از نور طبیعی، ارتباط بصری مناسب میان فضای داخلی و محوطه و طراحی منظر پیرامونی، محیطی دلنشین و آرام برای مطالعه و تعاملات فرهنگی به وجود آورده است.

این مجموعه فراتر از یک فضای نگهداری کتاب، به عنوان یک مرکز فرهنگی و اجتماعی طراحی شده است؛ فضایی که دانش، گفت‌وگو و تعامل اجتماعی را در بستری معمارانه و متناسب با هویت معاصر چابهار تقویت می‌کند.