معماری این دبیرستان با الهام از اقلیم گرم و آفتابی جنوب ایران طراحی شده و تلفیقی از سادگی، استحکام و هویت بومی را به نمایش می‌گذارد. استفاده از آجر به‌عنوان متریال اصلی بنا، علاوه بر ایجاد هماهنگی با بافت و رنگ طبیعت منطقه، باعث افزایش دوام ساختمان و بهبود شرایط حرارتی در فضای آموزشی شده است.فرم هندسی و منظم ساختمان، حس نظم، آرامش و پایداری را القا می‌کند و طراحی باز حیاط  و فضاهای پیرامونی، بستری مناسب برای تعامل، فعالیت و حضور دانش‌آموزان فراهم آورده است. ستون‌ها و ایوان‌های عمیق در نمای اصلی، علاوه بر ایجاد هویت بصری شاخص، نقش مؤثری در کنترل نور و سایه و کاهش گرمای مستقیم خورشید دارند.
در طراحی این مجموعه تلاش شده تا میان معماری معاصر و عناصر بومی جنوب ایران تعادل ایجاد شود؛ به‌گونه‌ای که فضاها علاوه بر عملکرد آموزشی، حس تعلق، امنیت و آرامش را نیز برای دانش‌آموزان به همراه داشته باشند. سادگی خطوط، تناسب حجم‌ها و استفاده از نور طبیعی، محیطی دلنشین و انسانی خلق کرده که کیفیت حضور و یادگیری را ارتقا می‌دهد